comfortably numb

0 notes

Ég ætla mér, út að halda
örlögin valda því.
Mörgum á ég, greiða að gjalda   
það er gömul saga og ný.  

Guð einn veit, hvert leið mín liggur  
lífið svo flókið er.  
Oft ég er, í hjartahryggur
En ég harka samt af mér.

Eitt lítið knús, elsku mamma 
áður en ég fer.
Nú er ég kominn til að kveðja 
ég kem aldrei framar hér.

Er mánaljósið, fegrar fjöllin 
ég feta veginn minn.
Dyrnar opnar draumahöllin    
og dregur mig þar inn. 

Ég þakkir sendi, sendi öllum
þetta er kveðjan mín. 
Ég mun ganga á þessum vegi  
uns lífsins dagur dvín.

Ég mun ganga á þessum vegi   
uns lífsins dagur dvín.

Filed under einar georg einarsson hjálmar lyrics song lyrics poetry icelandic poetry poem texti íslenska ljóð icelandic